موبایل هم آدمه

راستش قصه از اون جایی شروع شد که سیریش(موبایلم) افتاد تو اونجایی که نباید میافتاد. آره دیگه همون توا...

حالا مصیبت در آوردن موبایل با یه دسته شکسته به کنار.

وقتی در آوردمش هیچ گونه علایم حیاتی توش دیده نمیشد. راستش سوراخ مناسبی پیدا نکردم که تنفس دهان به دهان بدم ( اگه پیدا هم میکردم عمرا این کارو میکردم).

کل اهل بیت ریخته بودن تو به محیط سه چهار متری ولی هیچکی حتی بهش نزدیک هم نمیشد.

منم از ترس اینکه یه موقع ممکنه آسیب نخائی دیده باشه بهش دست نمیزدم.

خلاصه چون هیچ کی جلو نیومد دیگه مجبور شدم ورش دارم.

پنج شیش بار شستمش یه بار هم رو به قبله شستمش(همین طوری گفتم شاید تمیز تر بشه).

بعدش حدود سه ساعت با سشوار خشکش کردم ولی هنوز نبضش نمیزد کمکهای صابر هم به نتیجه ای نرسید.

خلاصه بردیمش تعمیرگاه و با هزار تا سفارش که جون شما و جون سیریش تعمیرش کردیم.

ولی مشکل دقیقا از اینجا شروع شد. در واقع من به این موضوع فکر نکرده بودم که یه دوره توانگری روانی هم باید براش تدارک ببینم که خاطره اون سقوط کثیف رو از یادش ببره.

نتیجه این شد که سیریش به کل قاط زد در واقع لج کرد. اینجا چند تا از اونارو براتون بگم تا ببینید که سلامت روانی موبایل چه قضیه مهمیه و از این پس براش اهمیت خاصی قائل بشید.

1: اس ام اسی که برای روز پدر برای بابام فرستاده بودمو سند کرده به موبایله یکی از سال اولی ها که اونم بعد از چند دقیقه زنگ بزنه و فقط همین یه جمله رو بگه: من به داشتن پسرگلی مثل تو افتخار میکنم.

2: تو مراسم ختم یکی از اطرافیان خود به خود آهنگ واویلا ی شهرام شبپره رو با بیشترین ولوم پخش کنه و همزمان کلید خاموش کردنو غیر فعال کنه!

3: شب ساعت سه آلارم بده و وقتی من به طرز مجنون واری از خواب پریدم بنویسه: من نبودم دستم بود تقصیر آستینم بود.

4: اون قدر وبیره کنه که مجبور بشم فقط از بند موبایل استفاده کنم.

5: شماریه منو 5000 بار سند کنه به 5000 شماره مختلف تو قزوین به طوری که برای یه هفته جرئت نکنم حتی ازخونمون بیام بیرون.

این لیست میتونست تا 20 هم ادامه پیدا کنه ولی ادب ایجاب کرد که همین پنج تا بنویسم.

شعار اخلاقی: هان قشنگ! موبایل نیز آدم است و صاحبمرده دل دارد. پس بیایید شما نیز مثل هم اکنون به یاری سبز شما نیاز ها را به برطرف کرده و همگی در جامعه ای زیبا و سکینه هم موبایل خریدن شمارشون چنده؟