روزگارى شد و كس مرد ره عشق نديد
حاليا چشم جهانى نگران من و توست
تا به امروز كه غمگنانه با خويش زمزمه كند:
يك دم نگاه كن كه چه بر باد مى دهى
چندين هزار اميد بنى آدم است اين
حكايت خيلي هاست چه تلخ يا چه تلختر از تلخ
گریه کنی یا نکنی!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment