امیر هوشنگ ابتهاج

روزگارى شد و كس مرد ره عشق نديد
حاليا چشم جهانى نگران من و توست
تا به امروز كه غمگنانه با خويش زمزمه كند:
يك دم نگاه كن كه چه بر باد مى دهى
چندين هزار اميد بنى آدم است اين

حكايت خيلي هاست چه تلخ يا چه تلختر از تلخ

گریه کنی یا نکنی!